Ο θάνατος του Δημήτρη Κόκοτα, σε ηλικία 57 ετών, φέρνει ξανά στο προσκήνιο μια από τις πιο σημαντικές σχέσεις της ζωής του: εκείνη με τον πατέρα του, τον σπουδαίο Σταμάτη Κόκοτα. Πίσω από το ίδιο επώνυμο και τη μεγάλη μουσική κληρονομιά υπήρχε μια σχέση κάθε άλλο παρά απλή. Πατέρας και γιος είχαν έντονες διαφωνίες, συγκρούονταν και πολλές φορές διαφωνούσαν ακόμη και για τις επαγγελματικές επιλογές του Δημήτρη. Παρ’ όλα αυτά, ο δεσμός τους παρέμενε βαθύς και η αγάπη τους αδιαμφισβήτητη. Ο ίδιος ο Δημήτρης Κόκοτας δεν είχε προσπαθήσει ποτέ να παρουσιάσει τη σχέση τους ως ιδανική. Αντίθετα, μιλούσε με ειλικρίνεια για έναν πατέρα αυστηρό, απαιτητικό και ιδιαίτερα παρεμβατικό όταν πίστευε ότι ο γιος του έπρεπε να ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο.
«Με τον πατέρα μου ήμασταν συνέχεια σε κόντρα»
Σε παλαιότερες συνεντεύξεις του, ο Δημήτρης είχε μιλήσει ανοιχτά για τις συχνές συγκρούσεις τους. «Με τον πατέρα μου ήμασταν συνέχεια σε κόντρα», είχε πει, εξηγώντας όμως πως οι διαφωνίες αυτές αποτελούσαν μέρος της ιδιαίτερης σχέσης που είχαν. Μάλιστα, είχε περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσαν με μια φράση που έμελλε να αποτυπώσει τη σχέση τους: «Διαφωνούσαμε για τα πάντα και για τίποτα».
Ο Σταμάτης είχε πάντα άποψη και δεν δίσταζε να την εκφράζει. Ο Δημήτρης, από την πλευρά του, είχε τη δική του προσωπικότητα και δεν ήταν διατεθειμένος να ακολουθεί πάντοτε τις συμβουλές του πατέρα του. Παρά τις κόντρες, όμως, η επαφή τους παρέμενε στενή. Ο Δημήτρης επισκεπτόταν συχνά τον πατέρα του, ενώ τα τελευταία χρόνια πήγαινε μαζί με την κόρη του κάθε Κυριακή.
Ο Σταμάτης δεν ήθελε τον γιο του τραγουδιστή
Μία από τις μεγαλύτερες διαφωνίες τους αφορούσε την ίδια την επαγγελματική πορεία του Δημήτρη. Παρότι είχε μεγαλώσει μέσα στη μουσική και από μικρός είχε βιώσει από κοντά τον κόσμο του τραγουδιού, ο Σταμάτης Κόκοτας αρχικά δεν ήθελε ο γιος του να γίνει τραγουδιστής. Οι γονείς του, σύμφωνα με όσα είχε αναφέρει ο Δημήτρης, θα προτιμούσαν να ακολουθήσει ένα διαφορετικό επάγγελμα και να γίνει γιατρός.
Ο Σταμάτης γνώριζε πολύ καλά τις δυσκολίες του καλλιτεχνικού χώρου. Η ζωή ενός τραγουδιστή περιλάμβανε νυχτερινή εργασία, ταξίδια, αβεβαιότητα και μεγάλη πίεση. Ίσως γι’ αυτό επιθυμούσε για τον γιο του έναν πιο σταθερό δρόμο. Ο Δημήτρης, όμως, είχε ήδη αποφασίσει. Πήρε την κιθάρα του, ασχολήθηκε με τη μουσική και τελικά δημιούργησε τη δική του διαδρομή, ιδιαίτερα έντονη τη δεκαετία του ’90.
Η διαφωνία για τον Φοίβο
Οι διαφορετικές μουσικές αντιλήψεις πατέρα και γιου δεν σταμάτησαν εκεί. Όταν ο Δημήτρης Κόκοτας ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον Φοίβο, ο Σταμάτης θα προτιμούσε έναν δημιουργό περισσότερο κοντά στη δική του μουσική αισθητική.
Ο Δημήτρης είχε αποκαλύψει πως ο πατέρας του θα προτιμούσε να συνεργαστεί με τον Γιάννη Σπανό αντί με τον νεαρό τότε Φοίβο. Ο ίδιος, ωστόσο, ακολούθησε το ένστικτό του. Η επιλογή του αποδείχθηκε καθοριστική για την καριέρα του και συνέβαλε σημαντικά στη μεγάλη εμπορική επιτυχία που γνώρισε.
Οι δίσκοι του Δημήτρη περνούσαν από «εξετάσεις»
Η αυστηρότητα του Σταμάτη δεν σταματούσε στις συμβουλές. Ο Δημήτρης είχε περιγράψει με χιούμορ την αγωνία που ένιωθε κάθε φορά που ο πατέρας του άκουγε έναν καινούργιο δίσκο του. Η γνώμη του Σταμάτη είχε ιδιαίτερο βάρος, όχι μόνο επειδή ήταν πατέρας του, αλλά και επειδή ήταν ένας από τους σημαντικότερους τραγουδιστές της γενιάς του.
Ο Δημήτρης αισθανόταν πολλές φορές ότι περνούσε από «εξετάσεις». Περίμενε την κρίση του ανθρώπου που γνώριζε όσο λίγοι τον χώρο και μπορούσε να εντοπίσει αμέσως τι λειτουργούσε και τι όχι. Παρά την πίεση, ο Δημήτρης δεν θεωρούσε ότι ζούσε στη σκιά του πατέρα του. Αντίθετα, ήταν περήφανος για την πορεία του Σταμάτη και προσπαθούσε να χαράξει τον δικό του δρόμο.
Πίσω από τις διαφωνίες υπήρχε και ένα παράπονο που αφορούσε τα παιδικά χρόνια του Δημήτρη. Η μεγάλη καριέρα του Σταμάτη σήμαινε πολλές ώρες δουλειάς, νυχτερινές εμφανίσεις και ταξίδια. Ο Δημήτρης είχε παραδεχτεί ότι υπήρχαν στιγμές που ο πατέρας του έλειπε από την καθημερινότητά του. Ωστόσο, παρά τις δυσκολίες εκείνης της περιόδου, ποτέ δεν έπαψε να αναγνωρίζει την αγάπη και το ενδιαφέρον του. Μάλιστα, ως παππούς ο Σταμάτης είχε μια διαφορετική πλευρά. Ο Δημήτρης τον περιέγραφε ως έναν άνθρωπο ιδιαίτερα τρυφερό με τα εγγόνια του, που δεν έχανε ευκαιρία να τους προσφέρει μια αγκαλιά, μια σοκολάτα ή μια μικρή έκπληξη.
Μετά τον θάνατο του Σταμάτη Κόκοτα, οι παλιές διαφωνίες απέκτησαν διαφορετικό νόημα. Ο Δημήτρης είχε μιλήσει για εκείνες τις στιγμές που από συνήθεια ήθελε να σηκώσει το τηλέφωνο για να καλέσει τον πατέρα του. Τότε συνειδητοποιούσε ξανά ότι δεν μπορούσε πλέον να του μιλήσει. Οι αναμνήσεις, όμως, άρχισαν σταδιακά να λειτουργούν ως παρηγοριά. Έβλεπε παλιές εμφανίσεις του πατέρα του στο διαδίκτυο και, αντί ο πόνος να γίνεται μεγαλύτερος, ένιωθε ότι με κάποιον τρόπο ο Σταμάτης παρέμενε κοντά του.
«Σεμνά και ταπεινά»
Ο Δημήτρης Κόκοτας κατάφερε τελικά να δημιουργήσει τη δική του μουσική ταυτότητα, χωρίς να προσπαθήσει να γίνει ένας δεύτερος Σταμάτης. Πήρε τις δικές του αποφάσεις, διαφώνησε με τον πατέρα του και υπερασπίστηκε τις επιλογές του. Ταυτόχρονα, όμως, κράτησε από εκείνον πολύτιμα μαθήματα ζωής. Ανάμεσα στις συμβουλές που είχε κρατήσει ξεχώριζαν δύο λέξεις: «σεμνά και ταπεινά».
Ίσως τελικά αυτές οι δύο λέξεις να περιγράφουν καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τον τρόπο με τον οποίο ο Δημήτρης αντιμετώπισε τη μεγάλη κληρονομιά του πατέρα του. Γιατί μπορεί οι δυο τους να διαφωνούσαν, να συγκρούονταν και να είχαν διαφορετικές απόψεις για τη μουσική και τη ζωή. Όμως κάτω από όλες αυτές τις κόντρες υπήρχε ένας δεσμός που δεν έσπασε ποτέ. Ένας πατέρας και ένας γιος που, παρά τις αντιθέσεις τους, παρέμειναν βαθιά δεμένοι μέχρι το τέλος.