Ένα ταξίδι που κράτησε 5.852 ολόκληρες ημέρες. Μια διαφορετική, σύγχρονη ποδοσφαιρική Οδύσσεια, γεμάτη εμπόδια, αμφισβήτηση, αλλά και ακλόνητη πίστη. Από εκείνο το μαγικό βράδυ της 11ης Ιουλίουτου 2010, όταν ο απόλυτος αρτίστας Αντρές Ινιέστα είχε «παγώσει» το χρόνο στο Γιοχάνεσμπουργκ, πετυχαίνοντας το ιστορικό γκολ που χάρισε στην εθνική ομάδα της Ισπανίας το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο της ιστορίας της, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.
Η «Ρόχα» χρειάστηκε να περάσει μέσα από τις δικές της συμπληγάδες, να αντιμετωπίσει ποδοσφαιρικούς Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες, και να κλείσει τα αυτιά της στους σαγηνευτικούς αλλά επικίνδυνους ήχους των Σειρήνων που την ήθελαν ξεγραμμένη. Στην ανατολική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, την 19η Ιουλίου 2026, η ιστορία γράφτηκε ξανά με χρυσά γράμματα. Η Ισπανία είναι και πάλι παγκόσμια πρωταθλήτρια, επικρατώντας με 1-0 της Αργεντινής σε έναν τελικό που θα μνημονεύεται για χρόνια.
«Όλοι οι άλλοι, όσοι ξέφυγαν από τον φοβερό χαμό, είχαν επιστρέψει στα σπίτια τους, γλιτώνοντας από τον πόλεμο και τη θάλασσα» γράφει ο Όμηρος στην α΄ ραψωδία της «Οδύσσειάς» του. Ο Λουίς δε λα Φουέντε και οι παίκτες του έμειναν όρθιοι και «ζωντανοί» ως το τέλος, άντεξαν την ψυχοφθόρο διαδικασία της παράτασης στον μεγάλο τελικό της Νέας Υόρκης και κατάφεραν να γευτούν τη λύτρωση, φτάνοντας επιτέλους στη δική τους ποδοσφαιρική Ιθάκη.
Τακτική σκακιέρα: Οι επιλογές των δύο προπονητών
Ο Λουίς δε λα Φουέντε δεν θέλησε να προχωρήσει σε πειραματισμούς της τελευταίας στιγμής. Παρέταξε την Ισπανία με την κλασική και δοκιμασμένη διάταξη 4-2-3-1, δείχνοντας απόλυτη εμπιστοσύνη για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι στους παίκτες που οδήγησαν την ομάδα μέχρι το τέλος του δρόμου. Μάλιστα, καταγράφηκε ένα συγκλονιστικό στατιστικό: για πρώτη φορά στην ιστορία των τελικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου, μία ομάδα ξεκίνησε στην ενδεκάδα της δύο ποδοσφαιριστές που δεν έχουν κλείσει καν τα 20 τους χρόνια, το «παιδί-θαύμα» Λαμίν Γιαμάλ και τον αδιαπέραστο Πάου Κουμπαρσί.
Στην αντίπερα όχθη, ο Λιονέλ Σκαλόνι επέλεξε ένα πιο συμπαγές 4-4-2 για την Αργεντινή, προχωρώντας σε τρεις αλλαγές στο αρχικό σχήμα. Ο Μοντιέλ πήρε τη θέση του Ναουέλ, ο Νίκο Γκονζάλες προτιμήθηκε αντί του Παρέδες, ενώ ο Ντε Πολ ξεκίνησε αντί του Τζουλιάνο Σιμεόνε. Ωστόσο, τα πλάνα της «Αλμπισελέστε» δέχθηκαν σοβαρό πλήγμα λίγο πριν την ανάπαυλα, καθώς στο 44ο λεπτό ο Λισάντρο Μαρτίνες τραυματίστηκε και αντικαταστάθηκε αναγκαστικά, ανακατεύοντας την τράπουλα στην άμυνα.
Πρώτο ημίχρονο: Μονόλογος της «Ρόχα» και άμυνα σκοπιμότητας
Το παιχνίδι ξεκίνησε με εξαιρετικό ρυθμό στο κατάμεστο MetLife Stadium. Οι Ισπανοί μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο γεμάτοι αυτοπεποίθηση, κυκλοφορώντας τη μπάλα με υπομονή και παίρνοντας αμέσως τα ηνία. Η Αργεντινή έδειχνε ανήμπορη να κρατήσει τη μπάλα στα πόδια της. Μόλις στο 5ο λεπτό, η Ισπανία άγγιξε το γκολ όταν ο Όλμο βρήκε εξαιρετικά τον Γιαμάλ, το σουτ του οποίου όμως κοντραρίστηκε σωτήρια από τον Λισάντρο Μαρτίνες πριν μπλοκάρει ο Εμιλιάνο Μαρτίνες.
Μετά το πρώτο εκρηκτικό δεκάλεπτο, ο ρυθμός έπεσε, αλλά η εικόνα δεν άλλαξε. Οι Ίβηρες κέρδιζαν τη μία μονομαχία μετά την άλλη, ενώ οι Λατινοαμερικάνοι, οχυρωμένοι πίσω από τη σέντρα, αδυνατούσαν να πατήσουν την αντίπαλη περιοχή. Στο 39′, ο Ογιαρθάμπαλ δοκίμασε ένα επικίνδυνο σουτ με το αριστερό, αναγκάζοντας τον «Ντίμπου» Μαρτίνες να επέμβει με δυσκολία, ενώ στο 43′ ο Κουκουρέγια απείλησε με μακρινό σουτ που πέρασε ελάχιστα άουτ.
Η στατιστική του πρώτου ημιχρόνου αποτύπωνε την απόλυτη κυριαρχία: 65% έναντι 35% κατοχή μπάλας υπέρ της Ισπανίας. Η Αργεντινή προσπαθούσε απλώς να ροκανίσει το χρόνο, ελπίζοντας σε μια αντεπίθεση ή σε μια μαγική έμπνευση του Λιονέλ Μέσι. Καθώς το γκολ δεν ερχόταν, το ενδιαφέρον των φιλάθλων μετατοπίστηκε για λίγο στο φαντασμαγορικό σόου της ανάπαυλας, όπου η Μαντόνα, έχοντας στο πλευρό της τους θρύλους Ρονάλντο και Ροναλντίνιο, ξεσήκωσε το στάδιο.
Δεύτερο ημίχρονο: Η Ισπανία σφυροκοπά, ο «Ντίμπου» αντέχει
Με την έναρξη του δευτέρου μέρους, ο Σκαλόνι θέλησε να θωρακίσει το κέντρο του, ρίχνοντας στη μάχη τον Λεάνδρο Παρέδες αντί του Νίκο Γκονζάλες, μετατρέποντας το σχήμα σε ένα καθαρό κέντρο με τέσσερις χαφ, χωρίς εξτρέμ. Παρά την αλλαγή, η Ισπανία συνέχισε να επιτίθεται «φουριόζα». Στο 47′, ο Μπαένα απείλησε, αλλά ο Μαρτίνες ήταν ξανά εκεί.
Θέλοντας να δώσει φρεσκάδα στην επιθετική του γραμμή, ο Δε λα Φουέντε πέρασε στο ματς τους Φεράν Τόρες και Πέδρι στο 60′. Το γήπεδο είχε γείρει για τα καλά. Στο 64′, το σουτ του Όλμο γλίστρησε από τα χέρια του Αργεντινού κίπερ καταλήγοντας κόρνερ, ενώ στο 67′ ο Μαρτίνες μπλόκαρε εντυπωσιακά την κεφαλιά του Φεράν. Οι επεμβάσεις του τερματοφύλακα της Αργεντινής κρατούσαν όρθιο το εθνικό συγκρότημα της χώρας του: στο 77′ είπε «όχι» σε οβίδα του Κουμπαρσί και στο 81′ εξουδετέρωσε τη δυνατή κεφαλιά του Λαπόρτ.
Η πίεση των Ισπανών γινόταν ασφυκτική. Στο 87′, ο Φεράν Τόρες έκανε μια πανέμορφη ατομική ενέργεια, αλλά το τελείωμά του πέρασε άουτ. Στο τρίτο λεπτό των καθυστερήσεων (90+3′), ο «Ντίμπου» απομάκρυνε με γροθιές το σουτ του Νίκο Γουίλιαμς, ενώ δευτερόλεπτα μετά, ο Έντζο Φερνάντες αντίκρισε την κόκκινη κάρτα, αφήνοντας την Αργεντινή με δέκα παίκτες. Το 0-0 παρέμεινε και το ματς οδηγήθηκε στην παράταση.
Παράταση: Ο Φεράν Τόρες ντύθηκε… Ινιέστα!
Στο έξτρα ημίωρο, η Ισπανία μπήκε αποφασισμένη να μην αφήσει το ματς να πάει στα πέναλτι. Στο 97′, ο Νίκο Γουίλιαμς έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα, όμως το γκολ ακυρώθηκε σωστά για επιθετικό φάουλ του Μερίνο στον Οταμέντι. Στο 103′, η κεφαλιά του Μερίνο εξ επαφής πέρασε ελάχιστα δίπλα από το δοκάρι.
Η λύτρωση για τη «Ρόχα» ήρθε τελικά στο 106ο λεπτό, με τον Φεράν Τόρες να αναλαμβάνει το ρόλο του ήρωα. Μετά από μια υποδειγματική σέντρα από τα δεξιά και μια υπέροχη κεφαλιά-πάσα του Νίκο Γουίλιαμς στο ύψος της μικρής περιοχής, ο επιθετικός της Μπαρτσελόνα «εκτέλεσε» τον Μαρτίνες με ένα άπιαστο, μονοκόμματο σουτ, γράφοντας το 1-0!
Το γκολ αυτό ήταν η απόλυτη δικαίωση για μια ομάδα που μέχρι εκείνη τη στιγμή μετρούσε 20-0 τελικές προσπάθειες και 12-0 εντός εστίας! Στο 114′, ο Φεράν σκόραρε ξανά, αλλά το γκολ ακυρώθηκε ως οφσάιντ. Στο 115′, η Αργεντινή έκανε την πρώτη της υποψία φάσης με μια σέντρα-σουτ του Μέσι που πέρασε άουτ. Το δραματικό φινάλε επιφύλασσε δύο τεράστιες καρδιοχτύπια για τους Ισπανούς: στο 120′, ο Σενέσι έχασε μια απίστευτη ευκαιρία, και στην εξέλιξη της φάσης, ο Σιμεόνε έστειλε τη μπάλα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι από το ύψος του πέναλτι.
Το 1-0 παρέμεινε μέχρι το τελευταίο σφύριγμα της λήξης. Η Ισπανία, παίζοντας ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο, στέφθηκε δίκαια Παγκόσμια Πρωταθλήτρια για δεύτερη φορά στην ιστορία της, ολοκληρώνοντας με τον πιο χρυσό τρόπο το δικό της μεγάλο ταξίδι.
Σκόρερ: Φεράν Τόρες (106’)
Διαιτητής: Σλάβκο Βίντσιτς (Σλοβενία)
Κίτρινες κάρτες: Λισάντρο Μαρτίνες (41΄), Λεάνδρο Παρέδες (52΄), Έντσο Φερνάντες (82΄), Κριστιάν Ρομέρο (90’+2)
Κόκκινες κάρτες: 90’+3’ Έντσο Φερνάντες
Οι συνθέσεις
Ισπανία (Λουίς δε λα Φουέντε): Σιμόν, Πόρο, Κουμπαρσί, Λαπόρτ (Γκαρθία), Κουκουρέγια, Ρόδρι (99’ Θουμπιμέντι), Ρουίθ (62’ Πέδρι), Μπαένα (75’ Νίκο Γουίλιαμς), Όλμο (75’ Μερίνο), Γιαμάλ, Ογιαρθάμπαλ (62’ Φεράν Τόρες).
Αργεντινή (Λιονέλ Σκαλόνι): Εμιλιάνο Μαρτίνες, Ρομέρο (70’ Μεδίνα), Λισάντρο Μαρτίνες (44’ Οταμέντι), Ταλιαφίκο, Ντε Πολ (70’ Σιμεόνε), Μοντιέλ (58’ Μολίνα), Έντσο Φερνάντες, ΜακΆλιστερ, Νίκο Γκονζάλες (46’ Παρέδες), Μέσι, Άλβαρες (102’ Σενέσι).