Με αφορμή το περιστατικό στην Αιγιάλεια, όπου μία μητέρα φέρεται να χαστούκισε το 6χρονο παιδί της σε παραλία, γεγονός που οδήγησε στην παρέμβαση των Αρχών, η Άννα Κουρουπού τοποθετήθηκε δημόσια για τη σωματική βία απέναντι στα παιδιά. Η γνωστή τρανς ακτιβίστρια, συγγραφέας, αρθρογράφος και καλλιτέχνις δημοσίευσε στο Instagram ένα εκτενές και αιχμηρό κείμενο, απαντώντας μεταξύ άλλων στη συχνή φράση «κι εμείς φάγαμε ξύλο και δεν πάθαμε τίποτα».
Στην παρέμβασή της υποστήριξε ότι μια βίαιη εμπειρία στην παιδική ηλικία μπορεί να αφήσει σημάδια που δεν είναι πάντοτε εμφανή. Κατά την ίδια, η βία θα ενσωματωθεί στην καθημερινότητα ενός παιδιού και να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τις ανθρώπινες σχέσεις ακόμη και ως ενήλικας.
Η Άννα Κουρουπού ξεκαθάρισε, πάντως, ότι η κακοποίηση στην παιδική ηλικία δεν οδηγεί αυτομάτως κάποιον στο να γίνει βίαιος μεγαλώνοντας. Όπως ανέφερε, ορισμένοι άνθρωποι μεταφέρουν τη βία στους γύρω τους, άλλοι τη στρέφουν εναντίον του εαυτού τους, ενώ υπάρχουν και εκείνοι που χρειάζονται μεγάλο μέρος της ζωής τους για να αποβάλουν συμπεριφορές και αντιλήψεις που έμαθαν μέσα από τη σωματική τιμωρία.
Ένα ηχηρό μήνυμα από την Άννα Κουρουπού
«Κι εμείς φάγαμε ξύλο μικροί. Τι πάθαμε;» Πάθαμε. Μάθαμε ότι το χέρι που αγαπά μπορεί και να χτυπά. Ότι ο φόβος λέγεται «σεβασμός», η ταπείνωση «διαπαιδαγώγηση» και η βία «για το καλό σου». Την κάναμε κομμάτι της καθημερινότητας και, μεγαλώνοντας, αρκετοί την πήραμε μαζί μας: στις σχέσεις μας, στις φωνές μας, στον τρόπο που επιβάλλουμε τη θέληση μας.
Άλλοι τη στρέψαμε προς τους γύρω μας, άλλοι προς τον ίδιο μας τον εαυτό. Κι άλλοι περάσαμε μια ολόκληρη ζωή προσπαθώντας να ξεμάθουμε όσα μας δίδαξε ένα χέρι. Δεν γίνονται όλα τα κακοποιημένα παιδιά βίαιοι ενήλικες. Όμως κάθε χτύπημα διδάσκει σε ένα παιδί πως ο ισχυρότερος έχει δικαίωμα πάνω στο σώμα του πιο αδύναμου. Κι αυτό το μάθημα δεν τελειώνει μαζί με το κοκκίνισμα στο μάγουλο. Η βία έχει αλυσιδωτή αντίδραση.
Και σταματήστε επιτέλους το κτηνώδες «δικό μου είναι το παιδί, ό,τι θέλω το κάνω». Το παιδί σου δεν είναι ιδιοκτησία σου. Δεν είναι έπιπλο, κατοικίδιο ή προέκταση του εγωισμού σου. Είναι ξεχωριστός άνθρωπος, με σώμα, φόβους, όρια, επιθυμίες και δικαιώματα. Εσύ ανέλαβες να το προστατεύεις, όχι να το εξουσιάζεις. Το πιο παράλογο; Πολλοί από εκείνους που φωνάζουν «δικό μου είναι» δηλώνουν φανατικά κατά των αμβλώσεων και εξοργίζονται με το my body, my choice.
Από την πρώτη εβδομάδα της κύησης, λένε, υπάρχει ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος και η γυναίκα που τον κυοφορεί δεν δικαιούται να αποφασίζει γι’ αυτόν. Μόλις όμως γεννηθεί, ο «ολοκληρωμένος άνθρωπος» μετατρέπεται ξαφνικά σε γονεϊκή περιουσία που μπορείς να χαστουκίζεις για να «στρώσει». Τελικά, το παιδί έχει δικαιώματα μόνο όσο μπορούν να τα χρησιμοποιούν για να ελέγχουν το σώμα μιας γυναίκας. Μετά τη γέννηση, ας βγάλει μόνο του άκρη με το χέρι του γονιού.
Και στη γυναίκα που είδε το χτύπημα στην παραλία και κάλεσε την Αστυνομία, ένα μεγάλο μπράβο. Δεν «ανακατεύτηκε σε ξένη οικογένεια». Στάθηκε ανάμεσα σε ένα παιδί και στο χέρι που το χτυπούσε. Μπροστά στη βία κατά ενός παιδιού, όποιος κοιτάζει αλλού δεν κρατά ουδέτερη στάση. Κρατά τσίλιες στον ενήλικο», έγραψε χαρακτηριστικά η Άννα Κουρουπού.
Κλείνοντας την ανάρτησή της, συνεχάρη τη γυναίκα που αντιλήφθηκε το περιστατικό στην παραλία και ειδοποίησε την Αστυνομία. Η ακτιβίστρια υποστήριξε ότι η παρέμβασή της δεν συνιστούσε ανάμειξη σε μια ξένη οικογενειακή υπόθεση, αλλά στάση προστασίας απέναντι σε ένα παιδί. Όπως τόνισε, όταν υπάρχει βία σε βάρος ανηλίκου, η επιλογή κάποιου να αγνοήσει όσα συμβαίνουν δεν αποτελεί, κατά την άποψή της, πραγματικά ουδέτερη συμπεριφορά.