Σε μια εκτενή και αποκαλυπτική συνέντευξη διάρκειας 212 λεπτών που παραχώρησε στον Θανάση Λάλα, ο πρώην γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού, Γρηγόρης Δημητριάδης, προχώρησε σε ανατριχιαστικές τοποθετήσεις σχετικά με καίρια ζητήματα της επικαιρότητας και τον τρόπο λειτουργίας του επιτελικού κράτους. Μεταξύ άλλων, εστίασε στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, εκφράζοντας φυσικά την έντονη διαφωνία του με τον χαρακτηρισμό της ως «σκάνδαλο», ενώ άσκησε αυστηρή κριτική στις ποινικές διώξεις που έχουν ασκηθεί κατά των εμπλεκόμενων προσώπων της Νέας Δημοκρατίας.
Ο Δημητριάδης, ο οποίος δήλωσε ότι έχει μελετήσει τη δικογραφία, τόνισε χαρακτηριστικά: «Ο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι σκάνδαλο. Διάβασα τη δικογραφία, δεν καταλαβαίνω γιατί έχουν παραπεμφθεί αυτοί οι άνθρωποι. Όλοι αυτοί έχουν και από δύο παιδιά ο καθένας». Σύμφωνα με την εκτίμησή του, οι ενέργειες των ελεγχόμενων δεν δικαιολογούν τη σκληρή μεταχείριση και τον στιγματισμό τους. Για να καταδείξει το μέγεθος της διαφωνίας του με τις διώξεις, ανέφερε χαρακτηριστικό παράδειγμα: «Πήρε ο άλλος να ρωτήσει για έναν αγρότη, που είναι να πάρει 1.500 ευρώ. Και του έχεις τραβήξει δίωξη ουσιαστικά, τον στιγματίζεις για πάντα. Κάτσε ρε παιδί μου».
Παράλληλα, η συνέντευξη του που θα συζητιέται για τουλάχιστον τα επόμενα χρόνια, έκανε μια περιγραφή του ρόλου του στο Μέγαρο Μαξίμου. Ο ίδιος θεωρεί ότι υιοθέτησε το αμερικανικό πρότυπο του «chief of staff». Ο Γρηγόρης Δημητριάδης υπογράμμισε με εκφράσεις που προκάλεσαν σοκ, ότι ο ρόλος αυτός απαιτεί απόλυτη προσήλωση στην ιεραρχία, επισημαίνοντας ότι «αυτός που μιλάει είναι ο Πρωθυπουργός» ή το μεγάλο αφέντικο… Με αυτόν τον τρόπο, κατέστησε σαφές ότι, ως στενός συνεργάτης, δεν είχε το περιθώριο να αυτονομείται, επιρρίπτοντας έμμεσα αλλά ξεκάθαρα την τελική ευθύνη για τη διαχείριση της εξουσίας στον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι αναφορές του στο σκάνδαλο των υποκλοπών, όπου ο πρώην γενικός γραμματέας περιέγραψε τη στάση του ως μια συνειδητή επιλογή προστασίας του Πρωθυπουργού. Χρησιμοποιώντας μια μεταφορική γλώσσα, τόνισε χαρακτηριστικά ότι «έπρεπε να φάω τη σφαίρα για να μείνει πάνω το αφεντικό», φράση που αποτυπώνει τη θέση του σχετικά με την κρίσιμη περίοδο της αποχώρησής του. Οι παραδοχές αυτές αναδεικνύουν τη λειτουργία του επιτελικού Μαξίμου ως ένα κέντρο όπου η ιεραρχία και η ανάληψη ευθύνης καθορίζονται ακριβώς όπως τα περιέγραψε με ανάγλυφο τρόπο ο ανιψιός του πρωθυπουργού.