Μια συγκλονιστική ιστορία από τη Βρετανία αναδεικνύει πόσο σημαντικό είναι να διερευνώνται σε βάθος τα επίμονα συμπτώματα, ιδιαίτερα όταν αυτά επιμένουν ή επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου. Ο 14χρονος Τσάρλι Τόμπσον άρχισε πριν από περίπου έναν χρόνο να παραπονιέται για έντονους πονοκεφάλους και επεισόδια ζάλης, κυρίως όταν έπαιζε ποδόσφαιρο ή συμμετείχε σε άλλες δραστηριότητες. Αρχικά, οι ενοχλήσεις του αποδόθηκαν σε ίλιγγο και στη στάση του σώματος κατά τη διάρκεια των πολλών ωρών που περνούσε παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια. Ωστόσο, η πραγματική αιτία αποδείχθηκε πολύ πιο σοβαρή.
Τα συμπτώματα επιδεινώνονταν μήνα με τον μήνα
Σύμφωνα με τον πατέρα του, Άσλεϊ Τόμπσον, η πρώτη επίσκεψη στον γιατρό έγινε όταν ο γιος του παραπονέθηκε ότι ένιωθε ζάλη κατά τη διάρκεια ποδοσφαιρικού αγώνα. Όπως θυμάται ο ίδιος: «Πριν από περίπου έναν χρόνο, ο Τσάρλι είπε ότι ζαλιζόταν όταν έπαιζε ποδόσφαιρο. Τον πήγα στον γιατρό και μας είπαν ότι ήταν ίλιγγος.» Ο έφηβος ακολούθησε τις οδηγίες που του δόθηκαν, όμως τα συμπτώματα δεν υποχώρησαν. Αντίθετα, με την πάροδο των μηνών άρχισαν να εμφανίζονται ολοένα και συχνότεροι πονοκέφαλοι.
Σε νέα επίσκεψη, η οικογένεια έλαβε διαφορετική εξήγηση. «Η μητέρα μου τον πήγε ξανά στον γιατρό και της είπαν ότι οι πονοκέφαλοι οφείλονταν στην κακή στάση του σώματος λόγω του gaming.» Παρότι οι απαντήσεις αυτές δεν καθησύχασαν πλήρως τον πατέρα του, η κατάσταση συνέχισε να παρακολουθείται. Η κατάσταση του 14χρονου επιδεινώθηκε σημαντικά στα τέλη Μαΐου, όταν εκτός από τους έντονους πονοκεφάλους άρχισε να εμφανίζει συνεχείς εμετούς, ναυτία και απώλεια όρεξης. Ο πατέρας του εξηγεί: «Στα τέλη Μαΐου πήγαμε ξανά στον γιατρό. Οι πονοκέφαλοι είχαν γίνει πολύ χειρότεροι και ο Τσάρλι δεν έτρωγε. Αυτό ήταν που με ανησυχούσε περισσότερο.»
Η αρχική εκτίμηση ήταν ότι επρόκειτο για γαστρεντερίτιδα και του χορηγήθηκε αγωγή για τη ναυτία. Όμως η κατάσταση συνέχιζε να επιδεινώνεται. «Μας είπαν ότι πιθανότατα ήταν μια επίμονη γαστρεντερίτιδα. Δεν ήμουν καθόλου ήρεμος με αυτή την εξήγηση και τον πήγα στα Επείγοντα γιατί δεν έτρωγε.» Στο νοσοκομείο οι γιατροί προχώρησαν σε πιο εξειδικευμένες εξετάσεις, πραγματοποιώντας αρχικά νευρολογικό έλεγχο και στη συνέχεια αξονική τομογραφία. Η απεικόνιση έδειξε ότι υπήρχε υγρό στον εγκέφαλο αλλά και ύποπτη συμπαγής μάζα. Λίγες ημέρες αργότερα, ο Τσάρλι υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία σε εξειδικευμένο κέντρο, όπου επιβεβαιώθηκαν οι χειρότεροι φόβοι της οικογένειας. Οι γιατροί εντόπισαν όχι έναν αλλά δύο κακοήθεις όγκους στον εγκέφαλό του, οι οποίοι διαγνώστηκαν ως μυελοβλάστωμα, έναν επιθετικό τύπο όγκου που εμφανίζεται κυρίως σε παιδιά.
Η πρώτη διάγνωση αφορούσε έναν μεγάλο όγκο, όμως οι εξετάσεις που ακολούθησαν αποκάλυψαν και δεύτερη εστία. Ο πατέρας του περιγράφει εκείνες τις στιγμές: «Ο Τσάρλι είχε προγραμματιστεί για χειρουργείο στις 9 Ιουνίου, αλλά οι επόμενες εξετάσεις έδειξαν και δεύτερο όγκο, λίγο πιο ψηλά στον εγκέφαλο και πιο δύσκολα προσβάσιμο.» Λίγο αργότερα οι γιατροί επιβεβαίωσαν τη διάγνωση. «Λίγο μετά μάθαμε ότι πρόκειται για μυελοβλάστωμα. Και οι δύο όγκοι είναι μυελοβλαστώματα.» Ο μεγαλύτερος από τους δύο όγκους αφαιρέθηκε με επείγουσα χειρουργική επέμβαση. Η συνέχεια όμως παραμένει απαιτητική. Οι γιατροί έχουν σχεδιάσει θεραπευτικό πρόγραμμα διάρκειας έως και δώδεκα μηνών, που περιλαμβάνει ακτινοθεραπεία πρωτονίων και χημειοθεραπεία σε εξειδικευμένα παιδιατρικά νοσοκομεία. Ο Τσάρλι ήδη ξεκινά φυσικοθεραπείες, καθώς μετά την επέμβαση δυσκολευόταν ακόμη και να σταθεί όρθιος.
Ο πατέρας του αναρωτιέται αν η διάγνωση θα μπορούσε να είχε γίνει νωρίτερα Παρότι οι γιατροί εκτιμούν ότι υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες επιτυχούς αντιμετώπισης της νόσου, ο πατέρας του δεν κρύβει τον προβληματισμό του για το αν η διάγνωση θα μπορούσε να είχε γίνει νωρίτερα. Όπως λέει: «Ειλικρινά είμαι λίγο απογοητευμένος και αναρωτιέμαι αν θα μπορούσε να είχε εντοπιστεί νωρίτερα και αν αυτό θα είχε βοηθήσει.». Και συνεχίζει: «Δεν είμαι γιατρός, αλλά είδα τις εξετάσεις και ο όγκος μου φάνηκε αρκετά μεγάλος. Αναρωτιέμαι πόσο καιρό βρισκόταν εκεί.»